16-10-2012 beschuit met muisjes

16-10-2012

Toen ik Joska uit het asiel haalde kende ik Paul nog niet. Toen ik Pien uit het nest koos, woonden we nog niet samen. Nu we samen wonen is Paul ook erg betrokken en bezig met de pup.

Zo constateerde hij een paar dagen geleden (terwijl het buiten regende) dat de nachtelijke zindelijkheidtraining toch echt mijn taak gaat worden. Daar hoeven we inderdaad geen discussie aan te wijden. Ik zal er ’s nachts voor de pup uit gaan.

Daar waar Pien als een dame alleen tot haar buik in het water poedelt, ziet Paul het al helemaal voor zich dat een wit hondje kopje onder gaat in de zwarte drek. En dat overigens prima vindt, zolang ze zich daarna maar buiten Paul zijn bereik uitschudt.

Ook op Paul zijn werk is duidelijk dat hij de afgelopen weken een beetje zwanger was. Hij stelt zijn collega’s direct op de hoogte als de pups geboren zijn. Daaruit rolt op maandagochtend de vraag en verwachting dat hij toch zeker wel beschuit met muisjes meeneemt naar de vergadering. Een leuk idee.

Ik snel door de Spar voor de beschuiten en de muisjes. Bij de kassa vraagt de medewerker me of er een baby geboren is. In mijn haast kijk ik haar een seconde glazig aan. Waarop zij vervolgens mij verbaasd aankijkt als ik zeg dat er geen baby, maar pups geboren zijn.

Ondertussen laat Monique weten dat het goed gaat met Jolie en de pups. Zo te lezen leven de pups als god in Frankrijk: ze drinken, laten zich omrollen om uit te buiken tot de volgende ronde. Ondertussen zijn Jolie, Monique en Hans druk met het verzorgen, opletten en de juiste randvoorwaaren.