4-1-2013 leren kiezen

4-1-2013
Foto's van Raoul la Crois

Bench
Jet heeft inmiddels 3 nachten boven op de overloop geslapen. Ik had als tussenstap bedacht de eerste nacht de deur open te laten. Uit gewoonte deed Paul de eerste nacht de deur toe en Jet bleef stil. Vanochtend bleef ze zelfs rustig liggen en kijken terwijl een van de katten op 15 cm afstand langs de bench liep.
Omdat ik denk dat Jet in de toekomst beneden het rustigste slaapt in de buurt van Pien, staat de bench (uit de keuken) sinds vandaag in de werkkamer. Van daaruit is Jet 's nachts op 1 meter afstand van Pien (ze ligt meeste tijd 's nachts onder de werktafel). Overdag kan Jet ons vanaf deze plek zien, zowel in de werkkamer als in de keuken. Alleen bleek deze stap voor haar letterlijk en figuurlijk te groot, wat resulteerde in een concert tijdens de lunch. Omdat ze steeds opnieuw in de opwinding en het geluid schoot, ben ik uiteindelijk in de werkkamer gaan zitten eten zonder haar aan te kijken. Daarna had ze de rust om te dommelen.
Toen ze later vandaag na een uur uit de bench, weer in de bench ging, was ze stil en heeft ze liggen snurken.

Auto en zone buiten
Gister en vandaag is Jet met Pien bij daglicht naar de grasstrook bij het café geweest. Ook nu hielp het dat Pien voor haar uit liep. Het bootje werd uitgebreid besnuffeld. Ondanks dat Jet zich aan Pien optrekt, plakt ze niet aan haar vast. Soms loopt Pien een meter of 15 voor haar uit. Jet is vrij makkelijk uit te nodigen door uit haar dode hoek te gaan en te hurken.
Vandaag zijn we vanaf het café de andere kant op gelopen. Jet vond het reuze interessant, maar had ook genoeg rust en zelfvertrouwen om veel te snuffelen. Ze bleef erg mooi op de grasstrook  lopen. De enkele keer dat ze daar vanaf wilde, was ze met de begrenzing van de lijn en op uitnodiging van mijn pas opzij en hurken, makkelijk terug te halen. Het was handig geweest als we de buggy mee hadden genomen voor de terugweg, maar ik had vooraf niet bedacht en verwacht dat we tot aan het kanaal gingen loepn. Halverwege was aan Jet te zien dat het genoeg was. Ze liet kalmerende signalen zien zoals poot heffen en uitschudden. Daarna werd ze juist drukker. Het optillen was slechts stukjes een succes. Dat heb ik afgewisseld met stukjes lopen en snuffelen. Thuis heeft ze diep liggen slapen om alle indrukken te verwerken.
Dit ritje bracht een heuse (ongeplande) wandeling omdat het zo goed ging en ze er blijk baar aan toe was. Deze nieuwe ervaring bracht mij wel tot de keus vandaag geen oefenmoment met Kyra te organiseren. De kans was groot dat die prikkels te veel van het goede zouden zijn.

Pien en Jet
Jet reageert steeds gepaster op Pien haar signalen. Als Pien op iets kauwt weet ze precies op welke afstand ze veilig toe kan kijken. Ik schat dat Pien slecht 1 of 2 keer haar lip heeft opgetrokken en zachtjes heeft gegromd in situaties waarin ze aan het kauwen was. Het leuke is dat Pien haar interesse in kluifjes is toegenomen sinds Jet er is. Gister hadden ze beide een koeienoor. Het was prachtig om te zien hoe ze daar onderling mee bezig waren. Pien verzamelde meerdere keren beide oren op haar kussen. Jet haalde er op een gunstig moment weer een oor vanaf of keek toe hoe Pien kauwde. Pien doet alsof ze stug haar eigen ding doet, maar ondertussen is ze wel op een leuke manier met Jet bezig en is er veel interactie tussen beide.
Soms baalt Jet ervan dat Pien ligt te slapen (of stug doet alsof). Ze gaat dan in spelboog voor Pien staan en springt wat op en neer. Pien negeert dit erg consequent. Meestal druipt Jet daarna af om zichzelf met een speeltje te vermaken. Vandaag schoot ze in de opwinding en frustratie en ging ze blaffen. Ik was erg benieuwd hoe het verloop zou zijn en heb het gelaten. Ook nu bleef Pien Jet strak negeren, door met haar ogen dicht (en hopelijk ook haar oren) te blijven liggen. Jet bleef even blaffen en om haar heen bewegen, maar droop ook nu uit zichzelf af. Voor haar een wijze les, ik hoop dat het van Pien niet teveel gevraagd heeft. En Pien geleerd heeft dat dit effectief is, zodat Jet in de toekomst eerder stopt.

Blaffen
De momenten waarop Jet blaft, zijn de momenten waarop ze aan haar tax zit. Vandaag kwamen we net terug van de wandeling bij het café, toen iemand wat af kwam leveren. Dat die persoon op haar af lopen was teveel van het goede. Ik ben er tussen in gaan staan en heb haar weer mee terug genomen richting de auto, totdat de bezorger weg was.
Ook blaft ze soms naar de paarden. Dat gebeurt op het moment waarop het voor Jet bedtijd is, maar het noodzakelijk is dat ik nog iets in de buurt van of met de paarden doe (en Paul er niet is). Als het ook voor mij bedtijd is, voel ik ook bij mij soms een 'eh' of 'nee' op mijn tong ontstaan en soms ontglippen. Een schrale troots voor alle cursisten die vaak aangeven dit lastig te vinden. Waarna ik mijzelf herpak en geduldig opsplits en Jet met een boogje om de paarden heen begeleid.

Keuze leren maken
Om Jet haar zelfvertrouwen te vergroten, stimuleer ik haar keuzes te maken. Ik doe mijn best enkel gewenste opties te creeëren. Zoals vermaken met speeltjes in plaats van op meubilair kauwen. Het werkt om de speeltjes om de paar dagen te verversen (en het andere deel op te ruimen).
Of bij het uitnodigen om mee te komen of te lopen door op mijn hurken te gaan zitten en te wachten. Als we naar buiten gaan is het geen keus of we gaan, wel wacht ik totdat Jet beslist om te komen. Soms is dat direct, soms heeft ze even een paar tellen nodig om het te overdenken. 
Maar de belangrijkste is denk ik dat ik haar de keus en tijd geef om te snuffelen en in haar tempo te lopen.  Dat betekent dat het tempo meestal heel erg laag ligt, maar Jet met een zelfverzekerde houding buiten staat.
Iedere dag probeer ik de situatie zo te organiseren dat ze de mogelijkheid heeft er voor te kiezen buiten de bench een dutje te doen. Soms is er teveel geloop van ons of de katten. Soms is ze zelf te onrustig en geeft de bench haar meer duidelijkheid en gaat ze daar wel slapen. En soms vindt ze wel haar rust om buiten de bench een dutje te doen.