9-2-2013 binnenkomst mensen

9-2-2013

Op pad
Gisteravond heb ik bij het café nog een rondje met Jet gemaakt. Ze was rustig aan het snuffelen. Ter hoogte van het café bleef ze staan en stak haar neus in de lucht. Ik rook een vage patatlucht, zij ongetwijfeld veel meer. Na een seconde of tien koos ze er zelf voor om verder te lopen. Na een paar meter bleef ze weer staan om te ruiken. Ondertussen zag ze mensen in het café staan, daar werd ze even onrustig van. Ze loste de spanning voor zichzelf op door om te draaien en terug te lopen om te snuffelen.

Buggy
De buggy gebruik ik alleen als ik Jet samen met Pien uitlaat. Als ik Jet alleen uitlaat, maak ik de wandeling zo kort dat de buggy overbodig is en ik mijn handen vrij heb. Jet vindt de buggy altijd overbodig omdat ze bij Pien wil lopen. Daardoor raakt ze op sommige momenten gefrustreerd, wat ze uit in piepen en blaffen. Ik ga dan stil staan en wacht tot ze geen geluid meer maakt. Ik kan er nog een vinger op liggen wanneer ze wel of niet gaat blaffen. De afstand waarop Pien loopt maakt niet uit. Er zijn ook stukken dat ze stil is en rustig om zich heen kijkt. Gister bleef ze twee keer een langer stuk stil. Om dit te belonen, heb ik haar nog een stukje met Pien mee laten lopen. Ook al had ze haar beweging al gehad.
Ze heeft zelf bedacht dat zitten in de buggy haar het beste bevalt. Sporadisch gaat ze liggen (Paul was snel genoeg om dit op foto vast te leggen), wat voor de gewichtverdeling in de buggy gunstiger is. De kar is er duidelijk op afgestemd dat het gewicht over de hele bodemplaat verdeeld is. Als Jet achterin zit en tegen de kap leunt, is de balans bijna verstoord. Er is maar weinig voor nodig om de kar achterover te laten kiepen.
Ik houd haar in de buggy vast met de lijn, maar ze maakt geen aanstalten uit de kar te springen. Ook is ze niet onder de indruk van het rijden over een veerooster of hobbels.

Binnenkomst mensen
Afgelopen week hadden we twee loonwerkers over de vloer. Om te voorkomen dat Jet meerdere keren per dag in het blaffen schoot van bij hun binnenkomst, had ik hun gevraagd door te lopen en het kloppen over te slaan. In het begin van de week blafte ze nog als ze de mannen voor het eerst die dag zag. Als ze op dat moment in de bench lag, had ik het idee dat dit de spanning verhoogde. Later in de week was dat over, zowel binnen als buiten. Met dank aan de hondenliefde van de loonwerkers.
Om het Jet makkelijker te maken zorgde ik er voor dat ze tijdens de koffie 's ochtends uit de bench was als de mannen binnen kwamen. Halverwege de week was ze zo op haar gemak dat ze tijdens de koffie languit onder de tafel bij de mannen lag te slapen. Als het zo uit kwam bleef ze later op de dag stil als ze in de bench lag en de mannen binnen kwamen. Ik haalde haar dan na een minuut of vijf eruit. Ze liep dan enthousiast naar de mannen om haar begroeting en aandacht in ontvangst te nemen, zonder opspringen en (bijna? ik heb het niet gezien of van de heren gehoord) zonder happen.
Gister klopten twee keer klanten op het raam of de deur. Een keer reageerde geen van beide honden. En een keer blafte Pien, maar bleef Jet stil. Wat mij betreft helemaal goed. Er vanuit gaande dat het waken en onderscheid maken wanneer het blaffen nodig is, later ontstaat. En het makkelijker is het waken aan te moedigen, dan het in te moeten dammen. Mijn streven is dat Jet (net als Pien) de klanten stil en met open armen ontvangt en blaft als er iemand buiten de lessen bij de deur staat. Pien haar waakzaamheid laat soms te wensen over. Ik verwacht dat Jet haar herderbloed hier wel raad mee weet.
In het leslokaal staat Jet als eerste bij de deur, zonder blaffen. Zoals ik het in gedachten had. Pien loopt er achteraan en hoopt nog wat aandacht te krijgen van de cursist die binnen komt. Jet wurmt zich er vaak tussen. Ik haar Jet er dan tussenuit, zodat Pien ongestoord haar aandacht in ontvangst kan nemen.

Andere honden
Vandaag was Jet stil in de bijkeuken en achter het hekje tot ze kon snuffelen met een Themba (kruising Labrador van ongeveer tien weken) tijdens de pupcursus. Zij heeft een positieve uitwerking op Jet. Woensdag stond Themba bij de boom halverwege het veld en koos Jet er zelf voor om stil naar haar toe te lopen voor een kennismaking. Tot nu toe is dat een uitzondering.
De pups van deze middaggroep zag Jet voor de tweede keer. Ze had meer tijd nodig om zich op haar gemak te voelen, dan bij de andere pupgroep waarvan ze de honden vaker heeft gezien. Het helpt voor Jet als de andere honden bij de kennismaking nog even aan de lijn zijn en niet op haar af komen. In het leslokaal waren de rollen vandaag uiteindelijk omgedraaid. Paul had Jet aan de lijn, zodat het spelen voor Makker (kleine Friese Stabij van drie maanden) mogelijk was. Hij had de gelegenheid tussendoor buiten Jet haar bereik te lopen. Dat deed hij regelmatig een paar seconden, om daarna weer terug te komen voor het spelen.