13-10-2013 1 jaar, deel 1

Dit is de stand van zaken op het moment dat Jet 1 jaar jong is:

Honden
Pien is door de dag heen Jet haar vaste gezelschap. Ze zoekt Pien diverse keren per dag op, om bij te liggen, uit te dagen, samen te lopen, te snuffelen, te zijn. Het contact tussen hun is voor allebei een aanvulling en waardevol. Dit is veel meer en mooier dan ik vooraf had gehoopt, juist ook voor Pien.

Jet speelt graag met bekende honden die daarvoor in zijn. Bekende honden die niet tot spel te porren zijn, respecteert ze en daar loopt ze mee op.
Onbekende honden die we in de wandeling zien, kan Jet stil bekijken als ze op meer dan 100 meter zien en van ons af lopen. Als dat niet het geval is, bouwt Jet spanning op, wat ze uit in blaffen. Als ze daarna (gepland of ongepland) de mogelijkheid heeft om aan de hond te snuffelen, is ze stil en daagt ze de hond uit tot spel.
De honden op het trainingsveld kan ze stil ontmoeten als het 1 onbekende hond is die dichtbij staat of als het bekende honden zijn.

Ik probeer Jet zoveel mogelijk positieve ervaringen te geven met andere honden en het ongeplande contact met vreemde honden waardoor ze in het blaffen schiet, te voorkomen.
In de dagelijkse praktijk betekent dit dat ik op locaties loop waar weinig honden komen en/of ik overzicht heb en de mogelijkheid heb om afstand te houden. Ik schat dat het 1 keer in de 2 weken tot blaffen komt. Om positieve ervaringen te geven, organiseer ik minimaal 1 keer per week een wandeling met honden uit Jet haar wandelgroepje. Daarnaast plan ik gemiddeld 1 keer per 2 weken een oefenmoment aan de lijn met een andere hond op afstand. Thuis heeft ze gemiddeld 2 keer in de week een spelmoment met een hond van een cursist.

Het contact met honden was met 8 weken en is nu nog steeds het belangrijkste aandachtpunt, waar nog het meeste werk te verrichten valt. Er is een (langzaam) stijgende lijn te zien. Voor zowel Jet als onszelf is het fijn om te zien en weten dat ze ondanks haar onzekerheid naar vreemde honden, wel sociaal vaardig is en graag speelt. Ik hoop dat in de loop van de tijd de afstand kleiner wordt waarop ze naar vreemde honden kan kijken zonder spanning en blaffen. Ik verwacht dat ze het naderen van een vreemde hond altijd (wat) spannend zal blijven vinden en leg me erbij neer dat daar geluid aan gekoppeld is. Ik hoop dat ze in de toekomst zoveel zekerheid opbouwt dat de spanning en het blaffen achterwege blijft.

Mensen
Naar mensen gedraagt Jet zich vrijwel altijd naar wens. Het enige moment waarop dat soms niet het geval is, is dat ze een enkele keer blaft bij het (horen) binnen komen van cursisten. Ik kan er nog niet helemaal de vinger op leggen wat de prikkel is waar ze op reageert. Waarschijnlijk als ze cursisten eerder hoort praten dan dat zij ze ziet, al dan niet in combinatie met het geblaf van een hond in de auto. Dit gebeurt hooguit eens in de 2 weken, wat een goede score is aangezien ze 5 dagen per week bij de eerste lesgroep van de dag mee naar achter gaat.

Opspringen doet Jet zelden. Dit is mede te danken aan alle cursisten en klanten die heel rustig zijn in de begroeting en omgang. Het enige minpuntje dat bij het begroeten ontstaat, is Jet haar jaloezie als Pien door iemand geaaid wordt. Jet wurmt zich er tussen als ik niet snel genoeg ingrijp. Als ik haar vast houd zodat Pien rustig geaaid kan worden, uit Jet haar spanning en onvrede in een joelconcert.
In huis gaat dit wel steeds beter. Jet gaat meestal uit zichzelf liggen of iets anders doen als ik Pien aai. Uitgezonderd de ochtendbegroeting, dan is ze te blij om dat te kunnen bedenken. Om eerst Pien rustig te kunnen begroeten, neem ik haar mee naar de badkamer en begroet ik daarna Jet.

Behalve bovenstaande kleiningheden is Jet haar gedrag naar mensen boven mijn verwachting en veel meer in balans dan dat van Pien op de leeftijd van 1 jaar. Waar Pien uit enthousiasme alle mensen wilde begroeten, passeert Jet neutraal de mensen die niet op haar reageren. Van de mensen die haar uitnodigen ontvangt zij graag aandacht. In het bijzonder van kinderen! Ze communiceert non-verbaal met ze en past haar contact en spel aan, aan de capaciteiten van het kind.
Kortom door het oversocialiseren van Pien, heb ik er bij Jet vanaf het begin op gelet dat ze zich ook neutraal kon gedragen naar mensen in het algemeen en kinderen in het bijzonder. Doordat we de eerste weken niet van het erf kwamen en alle cursisten en bezoek zich aan de instructies hielden, heeft Jet dit vanaf pup direct geleerd (en had Pien tot 3 jaar nodig voordat ze zich erbij neer legde dat niet alle kinderen haar even leuk vinden als zij de kinderen).

Waken en blaffen
Mijn twijfels had ik over het waken. Jet is en blijft een herder, waardoor ik vooraf wist dat de kans groot was dat ze meer zou waken dan Pien (die heel goed het verschil weet tussen schooltijd (niet waken) en overige tijd (wel waken, als ze het nog hoort).
Dit gaat boven verwachting naar wens! Jet blaft niet mee als Pien blaft om te waken en slaat een enkele keer aan omdat ze iets afwijkends hoort. Ze stopt uit zichzelf als ik heb gekeken en/of het heb benoemd.
Het enige wat voor Jet wel lastig is (en wij vooraf niet aan hadden gedacht), is het blaffen van de honden tijdens de lessen. Als ze bij Paul in de kamer is, blijft ze stil. Als ze in de bench is, blaft ze als ze andere honden hoort blaffen. De enige remedie is de radio aan te doen. Ook doen we een kleed over de bench zodat ze het zicht op de entree naar het trainingsveld kwijt is, omdat het zien van de honden ook een reden is om te blaffen.
Buiten op het erf en in de wandeling, reageert Jet niet meer op het geluid van andere honden in de verte.