19-7-2013 summercamp vrijdag

Summercamp vrijdag

Jet en ik zijn op Summercamp geweest bij hondenschool Calming signs. Met een prachtige zonsopkomst vertrokken we om 6.00 naar Limburg.
Voordat ik bij het terrein arriveerde, heb ik een kleed over de bench gehangen zodat Jet geen honden kon zien. Bij aankomst hoorde ze honden blaffen en dat was voor Jet genoeg om mee te blaffen. Ze is bij de auto gebleven verderop het terrein, terwijl ik binnen was. De bench stond buiten de auto in het gras, maar ze koos er zelf voor om in de auto te gaan liggen ondanks de warmte. Wel mooi om te zien dat de auto voor haar een veilige plek is geworden (gezien haar visie op de auto als pup).

Omdat het te warm was, moest ze in de loop van de ochtend uit de zon en de auto. Met begeleiding en buffer van Ed van hondenschool Doggz, zijn we het hele grote trainingsveld op gelopen. Aan de andere kant waren ook honden het terrein aan het verkenden. Jet werd zo in beslag genomen door alle geuren, dat ze het eerste deel stil was. Als een hond naar haar idee te dichtbij kwam (minder dan 50 meter) of blafte, blafte zij ook. Ed splitste dan op tussen de andere hond en Jet, en deed daarbij zijn handen naar achter als stopteken. Soms was dit genoeg voor Jet om te stil te worden, naar mij te draaien en verder te gaan met snuffelen of voer te zoeken. Sommige momenten zat ze zover in het blaffen, dat ik voor haar langs moest lopen om haar eruit te krijgen.
We hebben een tijdje bij de bomen in de schaduw gezeten, terwijl Jet lag te kluiven en de andere honden op afstand waren. Daarna was het genoeg voor Jet. Ze was niet meer te porren voor voer en kon het niet hebben dat aan 2 kanten van haar honden in beweging waren. Zonder hulp van Ed als buffer, was het voor mij erg moeilijk om haar er uit te krijgen. Nadat er ruimte op het veld was, heeft ze daar intensief gesnuffeld. De voorwerpen die er lagen om de omgeving te verreiken, hadden voor haar achterwege gelaten kunnen worden. De geuren van de andere honden hadden haar wel interesse.

Om Jet daarna pauze te geven, was het plan om haar in de kennel tot rust te laten komen. Ze ging daar wel uit zichzelf liggen, maar het horen van honden en passeren van honden en mensen langs de kennel vond ze lastig. Gelukkig kwamen de instructeurs met het plan om met Jet in het kantoor aan de andere kant van het terrein te zitten. Daar vond ze in aanwezigheid van mij of iemand anders de rust om te slapen. Het was geweldig hoe de non-stop oppas geregeld werd, zodat ik tussendoor bij de lessen kon zijn. Ook de organisatie dat de andere honden op afstand zij bij het passeren en de escort voor de weg naar de andere locatie was erg goed geregeld. Het was een weelde dat iedereen meewerkte, op afstand bleef en indien nodig weg draaide.

Tijdens de theorielessen was er veel bekend, maar er was ook opfrissing en verdieping (en airco!). In de middaghitte waren de honden toch weinig actie te porren. Het was wel interessant om Winkie Spiers haar uitleg en demonstratie over het aandacht- en handsignaal te horen en te zien.

Na het diner (ook dit was goed geregeld!) hebben we creatief gedaan, door ons eigen hondenspeeltje te vlechten. Natuurlijk niet om weg te gooien, wel om voertjes in te verstoppen of te gebruiken bij het speuren of zoeken.
Als laatste activiteit stond buiten natural agility op het programma. Nadat alle honden van het veld waren, heb ik met Jet wat hindernissen over strobalen genomen. Dat deed ze geweldig, vooral omdat ze het geconcentreerd en bewust deed (met veel en lange snuffelperiodes tussen de hindernissen).
Het wiebelen van een strobaal vond ze spannend, maar ze herstelde goed, zie filmpej. Haar herstel is over de hele lijn opvallend. Ze kan snel in de stress schieten, maar het ook vlot af laten vloeien. Het toppunt was dat ze in 1 keer over de wip liep. Dat vond ze helemaal geweldig en stoer van zichzelf (ik ook)!
Daarna kregen we het gebouw met de kennels voor ons alleen om in te slapen. Na inspectierondes door het deel van het gebouw wat ze nog niet gezien had, ging ze uit zichzelf bij me liggen. Ze trok het ook bijna alle keren als ze honden op afstand hoorde blaffen.
In plaats van een dun campingmatrasje had ik de kindermatras van Pien meegenomen. Jet ligt hier thuis ook regelmatig op en dacht dat dit nu ook de bedoeling was, zie filmpje. Tijdens de nacht lag ze afwisselend tegen me aan, naast me bij de matras of een stukje verderop. Het was een wat onrustige nacht, maar wel erg gezellig samen.