20-7-2013 summercamp zaterdag

Summercamp zaterdag

Met volle overgave heeft Jet genoten van het samen wakker worden op de grond. Het binnen komen van Ellen en Natalya kon ze hebben, daarna ging het wisselend. Naar sommige mensen die op haar af liepen blafte ze even. Zodra ze weg draaiden, werd ze stil en ging ze snuffelen. Het was een weelde dat iedereen dat deed zonder dat ik het hoefde te vragen.
Jet heeft net als Pien een voorkeur voor het liggen onder tafels. Dat deed ze ook vanmorgen terwijl we stonden te kletsen en wachten. Na anderhalf uur binnen rond scharrelen en kort buiten een rondje, was Jet toe aan een dutje. Nadat alle honden op het veld waren, had Jet vrije doorgang naar het kantoor. Daar heeft ze Natalya mee geholpen met schoonmaken, daarna heeft ze geslapen terwijl ze alleen in het kantoor was. Ik volgde ondertussen de lezing van Ed over voeding.
Nadat de groep een sociale wandeling had gemaakt, was het Jet haar beurt. Het pad was vrij gemaakt van honden, maar met hun geuren. Die nam Jet volledig in zich op. Op het zandpad deinsde ze terug voor een dennenappel…. Onder begeleiding van Winkie hebben we geoefend op het geluidje en uitnodigen. Natalya was ondertussen met een van haar honden de andere kant van de weg op gelopen. Jet en ik hebben achter haar aan gelopen waarbij de afstand steeds kleiner werd, tot ongeveer 70 meter. Jet keek naar Mini, maar bleef stil. Ze koos er meerdere keren zelf voor om na even kijken met mij contact te maken of opzij te lopen. Dit was erg mooi om te zien en voor Jet het waardevolste leermoment van het weekend! Helaas is er geen filmpje van. Dit was de eerste keer dat ze zo lang stil naar een onbekende hond kon kijken en nog de ruimte had om te leren en keuzes te maken.
Deze ervaring heeft ze ’s middags in het kantoor verwerkt tijdens het slapen. Ze was delen alleen en had andere momenten gezelschap. Ze bleef stil als ze vanuit het kantoor andere honden hoorde blaffen. Als ik tussendoor terug kwam, reageerde ze aan het begin van de dag rustig en blij, later op de dag nam de opwinding toe. Ze genoot van het samen zijn. Helemaal blij werd ze van samen op een kleedje zitten voor een lange knuffel. Of waarbij we ‘samen’ de Kong leeg maakten. Dat wil zeggen zij liet hem stuiteren en hem in mijn handen legde of ik hield de Kong vast en zij lichte hem leeg.

’s Avonds hebben we uit zicht achter onze groep de route van de rebusspeurtocht gelopen. Ook nu vroegen de geuren al haar aandacht aan het begin van de wandeling. Eenmaal het bos in liep ze los en sneller door. Bij terugkomst hebben we zigzag parallel gelopen aan een van de honden uit de groep, die stil stond op de weg. Ondanks de bomen er tussen, had ze het er zwaar mee en schoot ze meerdere keren in het blaffen. Het lukte om haar met meer of minder moeite er uit te krijgen. De wandeling met alle geuren was eigenlijk al genoeg. Het was duidelijk dat haar lontje nu korter was.
Haar concentratie voor het boullionspoortje was beperkt. Het oude bot dat ze vond, was interessanter. Bij het terug lopen naar het gebouw liep haar emmertje over en schoot ze een paar keer in het blaffen terwijl er geen hond meer te zien was (maar zij die wel verwachtte). Het was nu moeilijker om haar er uit te krijgen.
Binnen heeft ze rond gelopen terwijl er opgeruimd werd. Daarna kwam ze naast me liggen toen ik op het matras  in de kennel zat te typen.