3-9-2013 oefenen met Loki

Loki
Sinds het voorjaar heeft Jet om de paar weken een oefenmoment op locatie met Loki (Yslandse hond, ongecastreerde reu van 6 jaar).
Als pup heeft ze hem gezien. Ondanks dat het hekje er tussen zat en Loki zich rustig en beleefd gedroeg, schoot Jet op leeftijd van 8 of 9 weken in de stress.
Het plan van het huidige oefenen, is Jet vanaf een ruime afstand aan Loki te laten wennen, in de hoop dat ze in de toekomst vanuit rust contact met hem kan maken. Daarvoor spreken we af langs het kanaal omdat de kans op andere honden daar klein is. Verder is er genoeg overzicht en ruimte om afstand te nemen.
Door Jet haar loopsheid en de vakantie was het ritme in de zomer weg. Vandaag hebben we voor de tweede keer na de vakantie geoefend. Loki loopt voorop met minimaal 50, maar meestal 100 of meer meters tussen de honden in.
Jet had vandaag als snel Loki zijn spoor te pakken en volgde dag geconcentreerd. Sneller dan de andere keren kwam ze nu met haar neus van de grond om te kijken waar hij liep. Ze kon rustig kijken en een stukje in zijn richting lopen. Tussendoor snuffelde ze stukjes, bleef ze staan en kwam ze even terug bij mij. So far so good, tot een naderende kudde koeien het plan verstoorden. Een grazende kudde koeien kan Jet hanteren, maar koeien die van en naar de stal lopen en geluid maken, vindt Jet nog indrukwekkend, waardoor ze in het verleden soms blafte. Vandaag liepen de koeien parallel aan ons vanuit de stal naar de wei. Ik hoopte ze voor te kunnen blijven en dat ze het eerste perceel in liepen. Met een hoger tempo liepen Jet en ik achter Loki aan. Inmiddels had Jet bedacht dat ze naar Loki toe wilde en had ze geen rust meer voor snuffelen. De 10 meter lijn kwam strak te staan, waarop ze na een paar tellen wel omkeek en terug kwam, maar daarna met nog meer enthousiasme vooruit naar Loki rende. Dat maakte het voor Loki ook moeilijker, waardoor hij keek en twijfelde of hij naar Jet zou lopen. Kortom de afstand was te klein geworden en de positieve opwinding te groot. Met als positief punt dat Jet haar twijfel en spanning uit het verleden op deze afstand naar Loki kwijt is.
Om het ons allemaal makkelijker te maken ben ik de weg overgestoken. Vanaf deze afstand kon Jet de koeien zien passeren en op afstand naar Loki kijken. Ze had zichzelf ondertussen tegen mijn benen aan geparkeerd voor een knuffel. Achteraf was het slimmer geweest als ik eerder na de overkant van de weg was overgestoken en de afstand groter tussen Loki en Jet groter had gehouden.
Nadat de koeien voorbij waren, heb ik nog een stukje in Loki zijn richting gelopen. Maar Jet kwam al snel in de positieve opwinding en strakke lijn terecht. Daarom zijn we op ons gemak naar de auto terug gelopen. Ondertussen keek ze af en toe rustig naar Loki om en hebben we wat oefeningen en zoekspelletjes gedaan. Thuis was ze nog hyper van de opwinding. Ik heb haar ontbijt in de Kong gegeven om de spanning af te laten vloeien. Na een uur ging ze met een diepe zucht naast Pien liggen slapen.