10-9-2013 wandeling met en afleiding

Wandeling

Vandaag had Jet een leerzame wandeling. Samen met Pien zijn we een uur onderweg geweest. De wandeling begon aan de 10 meter lijn. Het eerste deel van de wandeling had (en heeft) Jet het druk met alles wat ze tegelijk wilde doen, maar niet tegelijk lukt. Zoals haar behoefte doen, zowel Pien als mij in de gaten houden en naar ons toe rennen, snuffelen, zwemmen en rennen. Om haar actie te kanaliseren ging ik een zoekspelletje met haar doen (nadat ze haar behoefte had gedaan). Ik heb haar laten liggen (bij gebrek aan iets om haar aan vast te zetten), blijf gegeven en een paar meter verderop het voerbuideltje in het gras verstopt. Zowel Jet als Pien hielden me nauwlettend in de gaten, zowel bij mijn weg lopen als terug komen. Op 'zoek' mocht Jet de buidel opzoeken en dat deed ze op haar neus in plaats van op zicht. Op het moment dat ze de buidel vond, nam ze deze in de bek en liep er kauwend mee naar mij (soms niet helemaal). Bij het los laten van de buidel kreeg ze wat lekkers.
Na een twee keer mocht Pien zoeken. Ze vindt het leuk dat ik dit nu weer vaker doe en lijkt fanatieker door Jet haar aanwezigheid. Terwijl Pien zocht, zat ik naast Jet en hield haar tegen aan de lijn.
Na een paar keer zoeken, zijn we verder gelopen langs de weg. Omdat deze route nieuw was voor Jet, vroeg het lopen in de berm extra aandacht. Als ze uit de berm liep, blokkeerde ik haar met de lijn, gaf haar de opdracht 'stoep' en liep pas verder als ze 4 poten in het gras had. Met engelengeduld lukte dit.
Aan de fietsers en joggers schonk ze geen tot weinig aandacht. Wel aan een man die ons tegemoet liep en naar ons keek. Ze bleef een tijdje naar hem staan kijken en koos er daarna zelf voor om door te lopen. Dit deed ze ook bij het eerste perceel met schapen. Bij de tweede wei liepen de schapen van ons weg, waardoor ze nog meer Jet haar aandacht trokken. Door het langs lopen van Pien werd de situatie doorbroken. Jet sloot zich bij haar aan.
Een stuk verderop passeerden we een perceel met paarden. Die kwamen in onze richting, wat voor Jet wat spanning met zich meebracht. Ze liep direct met me mee op het moment dat ik een pas opzij deed. Op een meter op 20 liepen we langs de groep, waarbij Jet soms even bleef staan om te kijken en verder rustig mee liep en snuffelde.
Terwijl ik van al deze successen aan het genieten was en niet oplette, bleek een naderende rij van 5 kantoormannen de bekende druppel. Jet gromde kort en zacht, ik had de aanloop gemist. Op een geluidje en opzij stappen kwam ze er direct uit en liep met me mee. De volgende groep kantoorvrouwen die ons tegemoet liep, passeerde ze zonder blikken of blozen.
Tot slot liep een andere groep kantoormannen van achter in onze richting. Dit leek mij een uitgelezen kans om parallel te lopen. Dat ging helemaal goed. Jet keek een halve tel en deed daarna haar eigen ding.
Op deze langere wandeling met diverse indrukken en mooie leermomenten heeft ze 's middags heerlijk liggen slapen.