13-10-2013 1 jaar, deel 2

Katten
In het contact tussen Jet en de katten zit een stijgende lijn. Al zijn de katten de graadmeter of Jet aan haar tax zit. Als ze uitgerust is, kan ze blijven liggen (en kijken) terwijl de katten voorbij lopen. De zwarte kat besnuffelt ze regelmatig, wat deze kat wisselend ervaart. Soms deelt ze een tik uit, soms miauwt ze, meestal negeert ze Jet en loopt ze stoïcijns verder.
De grijze kat maakt het Jet moeilijker als ze miauwt en draalt. Als zij rustig haar eigen gang gaat, reageert Jet het minste. Maar als Jet aan haar tax zit, rent ze achter de katten aan (gemiddeld nog 1 keer per dag). Het gebeurt nog een heel enkele keer dat ze vanuit de bench naar de katten blaft.
In huis vormen de katten nog de grootste uitdaging en zorgen ze voor Jet voor de meeste onrust. Maar in vergelijking met de eerste dag (waarbij ze 1 seconde stil naar de katten kon kijken), leven ze al erg goed samen. Wij blijven sturen door Jet te belonen (met stem en/of aai) als ze blijft liggen en manen de katten mee te werken door ergens op te gaan zitten in plaats van tig keer voor Jet langs te lopen.
Een prachtige mijlpaal was vorige week. Jet lag voor de bank aan mijn voeten, de grijze kat zat aan de zijkant op de leuning. Na een half uur bedacht de kat, dat ze lang genoeg had gewacht. Gedecideerd liep ze via de rugleuning naar mijn schoot, om daar op 30 cm afstand van Jet haar kop op haar zij te liggen spinnen. Jet keek en bleef ondertussen door kluiven!

Paarden
Ook tussen Jet en de paarden gaat het steeds beter. Net als bij de katten kon ze de eerste dag 1 tel stil kijken, om daarna in het blaffen te schieten. Het blaffen komt nu bijna niet meer voor. Als de paarden te dichtbij komen, zoekt ze steun bij mijn been. Als de paarden dan nog dichter bij komen, gromt ze soms. Maar ze lost het steeds vaker voor zichzelf op door weg te lopen. Dit doet ze ook als de paarden rennen, want dat blijft ze spannend vinden. Ze kan steeds beter met de situatie omgaan, maar ze heeft niet de onbevangenheid en het vertrouwen wat Pien met de paarden heeft. Doordat ze het spannend vindt, heeft ze onze steun nodig. Het is daardoor voor mij niet mogelijk om de paarden te trainen met Jet in de buurt, wat ik met Pien vanaf pup mogelijk was. Als ze bij Paul op het veld is, kan ze het hebben als ik kort met de paarden iets in stap doe. Zodra er meer actie komt, geeft dat spanning en gaat ze blaffen. Samen met de paarden wandelen, zit er de komende tijd nog niet in. Hier maken we een lange termijn project van. Wel heeft ze vorige week actief met beide paarden geneusd!

Bench en slapen
Jet gaat bij hoge uitzondering uit zichzelf in de bench liggen. Ze ligt graag in onze buurt (en daardoor ook graag in het looppad), het liefst tegen onze benen aan. Ondanks dat blijft ze wel liggen als we opstaan. Sinds de zomer ligt ze minder vaak in de bench, omdat ze makkelijker haar rust buiten de bench pakt. Als ik achter de computer aan het werk ben, ligt ze onder het bureau aan mijn voeten. Meestal ligt ze overdag na de wandeling nog (een paar) uur in de bench. Als ik aan het les geven ben, ligt ze de helft van de tijd in de bench en de andere helft van de tijd is ze bij Paul in de kamer. 's Nachts ligt ze in de bench en 's ochtends gaat ze er uit nadat de katten eten hebben gekregen. Daar wacht ze heel geduldig op. Zonder katten was de bench 's nachts waarschijnlijk overbodig. Nu voorkomen we daarmee in de vroege ochtend onrust voor alle partijen.

Auto
In de auto zit Jet al maanden niet meer vast. Met een gerust hart kan ik de klep open doen en de loopplank uitklappen. Ze weet dat ze moet wachten, zitten, lijn wisselen en oogcontact moet maken voordat ze er uit mag. Meestal doet ze dit binnen 10 seconden. Ook wacht ze steeds beter in de buurt van de auto terwijl ik de loopplank terug leg. Ik strooi dan geen voer meer.
Het oefenen van het alleen zijn in de auto is er door de hete zomer en ontbreken van noodzaak, helemaal bij in geschoten. Een paar weken geleden blafte ze een paar minuten toen ze aan het begin van de wandeling met de groep moest wachten. Laatste blafte ze 3 keer toen ik na een wandeling iets ophaalde bij de dierenartsenpraktijk. Kortom dit vraagt actieve training en opbouw.
Het auto rijden zelf is gelukkig helemaal goed gekomen! De meeste tijd ligt ze te dommelen, vooral aan het begin van de rit kijkt ze naar buiten. Als een andere hond in zicht komt en ons tegemoet loopt, gooi ik voer om haar af te leiden en daarmee het blaffen te voorkomen. Honden die op meer dan 50 meter van ons af lopen, kan ze vanuit stilte bekijken.