23-2-2014 Balansweekend

De derde dag van het weekend begon met een stress moment voor zowel Jet als mij. Ik moest onderweg nodig plassen. Bij mijn weg lopen van de auto begon Jet te blaffen. Wat mij niet verbaasde omdat ik het alleen in de auto zijn in deze context niet geoefend heb. Om te voorkomen dat ze over de kook ging, ben ik terug gelopen en heb zo goed en kwaad als het kon langs de slootkant geplast. En me ondertussen voorgenomen dat het hoog tijd is het wachten in de auto vaker en op diverse locaties te oefenen.

Vlak bij de camping liep iemand met een hond ons langs de weg tegemoet. Jet zag het en was stil, het eerste succes van deze dag! De 2 hondjes die op het erf ons direct daarna tegemoet liepen, waren voor Jet teveel van het goede, met blaffen als gevolg, al was ze niet helemaal over de rooie. Haar en mijn emmertje stroomden wel over tijdens het wachten op de groep voor de stiltewandeling. Ze blafte naar alle honden die ze zag ondanks de ruime afstand. Mijn ergernis zal haar niet geholpen hebben.
Jet werd aan Dylan van Hilda gekoppeld, zodat ze met steun van hem achteraan de groep aan kon sluiten voor de wandeling. Bij de start keek ze veel naar de groep, het hielp haar dat Dylan haar kalmeerde en afleidde. In de loop van de wandeling schakelde ze steeds meer over op snuffelen. Een spannend moment was het punt waarop de groep ons half tegemoet liep door een scherpe bocht. Jet vond het spannend, maar bleef stil! Halverwege was er een pauzemoment waarbij iedereen ging zitten om zijn hond te aaien. Jet keek gefascineerd naar de groep en bleef stil. Er was een moment waarbij ze wat onovertuigd blafte. Nadat ze had gepoept en Tibbe omgedraaid stond. Naar mijn idee niet erg spannend, voor Jet schijnbaar wel. Ze was er weer snel uit.
Vanuit het lopen mocht ze contact maken met Bram. Hij maakte het haar gemakkelijk door veel te snuffelen, waar ze zich bij aansloot (nadat ze een paar keer had geprobeerd hem tot spel te verleiden). Na kort snuffelen aan Bora, koos ze er zelf voor om terug te lopen naar mij.  Tibbe liep op dat moment achter ons, die ze ook kort begroette en uitdaagde tot spel. Ook zij liet zich niet verleiden. Jet werd onrustig terwijl ze tussen Bora en Tibbe in liep. Omdat ze zich niet herstelde, ben ik weer achteraan bij Dylan gaan lopen. Daar herstelde ze wel.
Het was heerlijk om in stilte met elkaar te wandelen. Het bracht mijn aandacht meer bij Jet (en de prachtige omgeving). Ook voor Jet werkte de rust van de groep positief. Ondertussen zocht ze uit zichzelf regelmatig contact door me aan te kijken of naar me toe te lopen. Wat ik beantwoordde met terug kijken of een aai. Voor herhaling vatbaar.

Tijdens de theorie over gezondheid en verzorging lag Jet languit in de deuropening tussen de kamer en de keuken. Tibbe en Bora lagen 2 meter verder op.

Na de lunch hebben we met de helft van de groep 'mens zoeken' gedaan. Agnes verstopte zich en liet een lapje met haar geur als markering achter. Geconcentreerd liep Jet haar spoor af, tegen de wind het campingveldje over, de hoek om naar een van de caravans. Op het moment dat ze met haar kop hoger ging lopen, dacht ik dat ze Agnes gevonden had (ik liep er op afstand achter). Maar ze kwam weer terug nadat ze om de hoek had gekeken en ging verder met speuren. Achteraf bleek Agnes daar wel te zitten en had Jet ook een tel naar haar gekeken.
Het tweede spoor was een instinker en hersenkraker voor Jet. Agnes had een rondje om een van de caravans gelopen. Jet had 3 rondjes om de caravan nodig en meerdere keren met vragend oogcontact, voordat ze verder liep en Agnes achter een andere caravan vond. Erg leuk om te doen en erg mooi om te zien hoe handig Jet is geworden in het zoeken sinds ze dit vorige zomer voor het eerst heeft gedaan tijdens het Zomerkamp. Ondanks dat we dit zelf vrijwel niet oefenen.

Als laatste stond hersenwerk kop het programma. Voor mij was de wijze les om dit nog langzamer op te bouwen en frustratie te voorkomen (bij Jet, maar vooral ook bij honden van cursisten). We hebben een gecoördineerde start gemaakt met het lapjeskleed. Jet heeft zich vermaakt met een groot kleed met diverse zoekopties. Het leukste was het haar verbazing te zien bij het oppakkend van een egelachtig balletje dat licht gaf. Deze spelletjes vormden een rustige afsluiting van het leuke, leerzame en inspirerende balansweekend.
Jet was onderweg in de auto al knock out. Thuis heeft ze 3 dagen nodig gehad om bij te slapen. Daarna was ze er weer aan toe om het erf af te gaan.   De derde dag van het weekend begon met een stress moment voor zowel Jet als mij. Ik moest onderweg nodig plassen. Bij mijn weg lopen van de auto begon Jet te blaffen. Wat mij niet verbaasde omdat ik het alleen in de auto zijn in deze context niet geoefend heb. Om te voorkomen dat ze over de kook ging, ben ik terug gelopen en heb zo goed en kwaad als het kon langs de slootkant geplast. En me ondertussen voorgenomen dat het hoog tijd is het wachten in de auto vaker en op diverse locaties te oefenen.

Vlak bij de camping liep iemand met een hond ons langs de weg tegemoet. Jet zag het en was stil, het eerste succes van deze dag! De 2 hondjes die op het erf ons direct daarna tegemoet liepen, waren voor Jet teveel van het goede, met blaffen als gevolg, al was ze niet helemaal over de rooie. Haar en mijn emmertje stroomden wel over tijdens het wachten op de groep voor de stiltewandeling. Ze blafte naar alle honden die ze zag ondanks de ruime afstand. Mijn ergenis zal haar niet geholpen hebben.
Jet werd aan Dylan van Hilda gekoppeld, zodat ze met steun van hem achteraan de groep aan kon sluiten voor de wandeling. Bij de start keek ze veel naar de groep, het hielp haar dat Dylan haar kalmeerde en afleidde. In de loop van de wandeling schakelde ze steeds meer over op snuffelen. Een spannend moment was het punt waarop de groep ons half tegemoet liep door een scherpe bocht. Jet vond het spannend, maar bleeft stil! Halverwege was er een pauzemoment waarbij iedereen ging zitten om zijn hond te aaien. Jet keek gefasineerd naar de groep en bleeft stil. Er was een moment waarbij ze wat onovertuigd blafte. Nadat ze had gepoept en Tibbe omgedraaid stond. Naar mijn idee niet erg spannend, voor Jet schijnbaar wel. Ze was er weer snel uit.
Vanuit het lopen mocht ze contact maken met Bram. Hij maakte het haar gemakkelijk door veel te snuffelen, waar ze zich bij aansloot (nadat ze een paar keer had geprobeerd hem tot spel te verleiden). Na kort snuffelen aan Bora, koos ze er zelf voor om terug te lopen naar mij.  Tibbe liep op dat moment achter ons, die ze ook kort begroette en uitdaagde tot spel. Ook zij liet zich niet verleiden. Jet werd onrustig terwijl ze tussen Bora en Tibbe in liep. Omdat ze zich niet herstelde, ben ik weer achteraan bij Dylan gaan lopen. Daar herstelde ze wel.
Het was heerlijk om in stilte met elkaar te wandelen. Het bracht mijn aandacht meer bij Jet (en de prachtige omgeving). Ook voor Jet werkte de rust van de groep positief. Ondertussen zocht ze uit zichzelf regelmatig contact door me aan te kijken of naar me toe te lopen. Wat ik beantwoordde met terug kijken of een aai. Voor herhaling vatbaar.

Tijdens de theorie over gezondheid en verzorging lag Jet languit in de deuropening tussen de kamer en de keuken. Tibbe en Bora lagen 2 meter verder op.

Na de lunch hebben we met de helft van de groep 'mens zoeken' gedaan. Agnes verstopte zich en liet een lapje met haar geur als markering achter. Geconcentreerd liep Jet haar spoor af, tegen de wind het campingveldje over, de hoek om naar een van de carvans. Op het moment dat ze met haar kop hoger ging lopen, dacht ik dat ze Agnes gevonden had (ik liep er op afstand achter). Maar ze kwam weer terug nadat ze om de hoek had gekeken en ging verder met speuren. Achteraf bleek Agnes daar wel te zitten en had Jet ook een tel naar haar gekeken.
Het tweede spoor was een instinker en hersenkraker voor Jet. Agnes had een rondje om een van de caravans gelopen. Jet had 3 rondjes om de caravan nodig en meerdere keren met vragend oogcontact, voordat ze verder liep en Agnes achter een andere caravan vond. Erg leuk om te doen en erg mooi om te zien hoe handig Jet is geworden in het zoeken sinds ze dit vorige zomer voor het eerst heeft gedaan tijdens het Summercamp. Ondanks dat we dit zelf vrijwel niet oefenen.

Als laatste stond hersenwerk kop het programma. Voor mij was de wijze les om dit nog langzamer op te bouwen en frustratie te voorkomen (bij Jet, maar vooral ook bij honden van cursisten). We hebben een gecoordineerde start gemaakt met het lapjeskleed. Jet heeft zich vermaakt met een groot kleed met diverse zoekopties. Het leukste was het haar verbazing te zien bij het oppakkend van een egelachtig balletje dat licht gaf. Deze spelletjes vormden een rustige afsluiting van het leuke, leerzame en inspirerende balansweekend.
Jet was onderweg in de auto al knock out. Thuis heeft ze 3 dagen nodig gehad om bij te slapen. Daarna was ze er weer aan toe om het erf af te gaan.