14-3-2014 Pien overleden

Gister hebben we Pien in laten slapen.....

Vanaf afgelopen maandag liep ze weer slechter. Woensdagmiddag heeft Afke Abma haar met acupunctuur behandeld, in de hoop dat haar rechterachterpoot net als de vorige keer weer op zou knappen. Een directe verbetering was er deze keer niet na de behandeling. Aan het einde van de middag voelde ik een hele grote bult in haar lies. Voor mij was dit het teken van de onomkeerbaarheid van het proces en aanwijzing dat het nu snel afgelopen zou zijn. Afke heeft 's avonds nog gevoeld en gaf aan dat dit een melkkliertumor was. Het verbaasde me niet omdat haar andere bulten de laatste weken ook groeiden (en Pien meer dan het dubbele at, zonder aan te komen).
We spraken af de volgende ochtend te beoordelen hoe Pien er voor stond. Bij het uitblijven van een verbetering waren we het er over eens dat we haar donderdagavond in zouden laten slapen. Maar woensdagavond laat kon ze zelf niet meer overeind komen en had ze meerdere momenten waarop ze lag te hijgen. Dat was voor mij voldoende om de knoop door te hakken en voor donderdagochtend met Afke af te spreken. Nadat we dit hadden kort gesloten, werd Pien rustig en ik daardoor ook. We hebben lekker geknuffeld en is ze de nacht rustig door gekomen.
Gisterochtend heeft ze onder mijn handen liggen snurken en dromen. Ik heb bijna de hele tijd bij haar gezeten om te aaien, ze maakte contact en hielde in de gaten wat er gebeurde. Voor eten was ze niet meer te porren.
Pien lagen op haar kussen in de keuken toen Afke kwam, daar hebben we haar in laten slapen. Vanwege de lage bloeddruk koos Afke voor een injectie in de bilspier in plaats van in de ader. Na de prik probeerde Pien even overeind te komen, het was vervelend om haar tegen te moeten houden, maar het duurde gelukkig kort. Daarna zakte ze rustig en binnen een paar minuten in een diepe slaap. Na de tweede injectie duurde het even voordat haar lijf er helemaal mee stopte. Ze lag er bij alsof ze heel ver weg was in haar slaap, al klopte het natuurlijk niet dat haar ademhaling niet te zien en horen was. Een rotmoment!
Nadat Afke weg was, kwam Jet uit zichzelf snuffelen en likte een paar keer aan Pien haar bek. Nadat haar duidelijk was dat Pien niet meer reageerde, ging ze naast het kussen liggen met haar neus richting Pien haar neus. Dat zag er erg lief uit. Daarna heeft Jet nog een paar keer kort gesnuffeld. 's Avonds heeft ze nog wat langer gesnuffeld toen we Pien buiten hadden liggen voordat we haar gingen begraven (en de paarden aan haar konden snuffelen). Tijdens het begraven stond ze naast ons te kijken (samen met de paarden).
Pien ligt begraven naast het schuurtje op het trainingsveld, achter de stoelen. Ze lag daar altijd graag in haar eigen gemaakte kuil.

Ondanks dat Pien de laatste periode in huis altijd lag, is het vreselijk stil en leeg! We hebben er vrede mee dat haar leven na ruim 14 jaar afgesloten is. We hebben van haar genoten, maar missen haar. Ze is erg waardevol geweest voor Jet en Jet was een verrijking op haar oude dag.
Jet lijkt niet van slag. Ze is wel steeds in onze buurt, maar dat doet ze anders ook graag. En voor ons is het heerlijk dat ze er is en leven in de brouwerij brengt. Net bij de terugkomst van de wandeling, liep ze even naar het kussen in de keuken. Verder hebben we geen teken gezien dat ze Pien zocht.
We koesteren de herinneringen aan Pien en hopen dat het verdriet en gemis hun plek vinden.