3-7-2014 oefenwandelingen

Oefenwandelingen en contact met andere honden

De afgelopen weken heeft Jet meerdere oefenwandelingen gemaakt met verschillende bekende en onbekende honden.
Een daarvan was aan de lijn onder begeleiding van Hilda Jager van Hondenschool Groningen. Haar beide honden kent Jet van een eerdere wandeling en het balansweekend. Zij vormden deze keer samen de buffer tussen Jet en een Briard teef van 2 jaar. De Briard vindt andere honden soms ook spannend.
Het verkleinen van de afstand ging bij Jet soms gepaard met een paar blaffen. Op dat moment is Jet niet meer in staat de taal en boodschap van de Briard te verstaan, laat staan er adequaat op te reageren.
Nadat we de hondenvolgorde hadden omgedraaid, konden de Briard en Jet kort en beleefd contact maken. Daarna waren ze op een afstandje over en weer wat naar elkaar aan het kijken. In de loop van de tijd werd de afstand kleiner en liepen ze op een meter of 5 aan de lijn in elkaars buurt. De Briard had als missie om voorop te lopen. Jet liep lange tijd tussen de Briard en Hilda haar honden in, waarbij het leek alsof ze zich afvroeg wanneer het spelen en rennen ging beginnen. Helaas voor haar, het doel van deze wandeling was aan de lijn met 3 andere honden onderweg zijn en daarin ontspannen. Dat doel was op het eind gehaald.

We hebben ook met Koosje geoefend, voor Jet een 'nieuwe hond'. Ze had Koosje nog nooit gezien, maar ongetwijfeld haar geur geroken na de les. Langs het kanaal hebben we achter Koosje aan gelopen. In het begin gaf Jet een korte, zachte grom, de rest van de wandeling bleef ze stil. Dat is voor haar een topprestatie, zeker omdat Koosje regelmatig naar Jet keek. Daarvoor had Jet meer afstand nodig (ik gok 75 tot 100 meter). Maar ik was erg tevreden dat Jet na de eerste opwinding met een slappe lijn naar Koosje kon kijken en zelf kon kiezen om weg of door te lopen.

Daarnaast hebben we een paar keer met duo's honden bij het Zernike terrein gewandeld. Het blijft een uitdaging om het zo te organiseren dat vooral bij de start voldoende rust en ruimte is. Voor Jet werkt het als ik al een kwartiertje met haar in de buurt aan de wandel ben, voordat ze de andere honden ziet. Soms blafte ze kort bij de eerste keer zien van de andere honden, het lukt wel makkelijker om haar er uit te krijgen. En het helpt dat ik me er tegenwoordig minder last van heb als ze wel even blaft.
In het Zernike rondje wisselt Jet het lopen op de geur van de andere honden af met momenten van kijken. Dit laatste is erg waardevol voor haar, omdat ze daarvoor in een ongeorganiseerde wandeling de kans niet krijgt. De andere hond is dan te kort in zicht en/of te dichtbij. Jet heeft pas ruimte in haar hoofd om naar een andere hond te kijken in de vorm van observeren, als haar spanning gezakt is.

Ook namens Jet veel dank voor alle hondeneigenaren en honden die ons in de wandelingen hiermee helpen! Voor de komende maanden (en jaren...) blijft mijn doel dat Jet tijdens de wandelingen positieve leermomenten heeft. Zodat ze sneller en meer ontspannen is met honden op afstand. En dat ze daarbij vooral ontdekt dat ze mag kijken en ruiken op afstand, maar ook de keus heeft om weg te lopen en verder niets met deze honden hoeft. Of met de honden waarbij ze wel samen op loopt, ze eerder de ontspanning vindt om samen of alleen te snuffelen en scharrelen. Het lijkt alsof Jet het spelen soms inzet omdat bij zichzelf de spanning oploopt en ze geen alternatief weet. Als de andere hond stoïcijns zijn eigen ding blijft doen, sluit Jet zich daar bij aan en kan ze haar spanning af laten vloeien. Ik gun Jet haar spelmomenten, ik gun haar nog meer de keuze vrijheid.
In het contact met Borus is dat mooi te zien. Hoe rustiger de begroeting tussen de honden (en de mensen) gaat, hoe eerder Jet kan schakelen naar samen of alleen snuffelen. Hoe meer opwinding, hoe eerder Borus het moet ontgelden onder haar soms niet subtiele speluitnodigingen of -opdrachten. Als ik haar eruit haar door weg te lopen, kan en kiest Jet voor snuffelen en kan de spanning af vloeien. Met Borus heeft ze gedurende de rest van de wandeling een soortgelijke taakverdeling als ze met Pien had. Borus doet (ogenschijnlijk) zijn eigen ding, Jet houdt hem (en ons) de meeste tijd in de gaten. Een groot deel van de wandeling scharrelt ze in zijn buurt, samen snuffelen lijkt toch gezelliger.

Tot slot is Kyra haar grootste vriendin. Het is geweldig om te zien hoe ze samen liggen en over en weer contact zoeken. Dat doen ze met oogcontact, hun bekken, maar vooral ook met hun voorpoten. Nadat de één een voorpoot over die van de ander heeft gelegd, door de ander dat ook. Zo kunnen ze elkaar vanuit ontspanning een hele tijd vermaken.

Na dit soort wandelingen en contacten gaat Jet altijd languit, soms ook op haar rug.