Shiwa soap 31

Hatsjoolalaaaaa

Shiwa heeft het in de herfst en winter moeilijker dan in andere jaargetijden. Niet zozeer vanwege het weer, integendeel: van haar hoeft die hitte niet zo. De regen overigens ook niet, maar vorst en sneeuw, daar komt ze graag haar mand voor uit. Nee, het zijn de mensen die vrij rondlopen te hoesten en proesten alsof dat de normaalste zaak van de wereld is.

Deze winter begon me iets aan Shiwa op te vallen. Een gewone winterse avond zonder afspraken verloopt hier grotendeels voorspelbaar: Shiwa in een van haar manden (afhankelijk van of de tv aanstaat in mand nummer 1 in de woonkamer of ver weg daarvan in mand nummer 2 in de werkkamer), poes Noortje op de rugleuning van de bank. Koningin Sophietje op de beste plek van de dag, poes Kaiza op wisselende plaatsen (die woont hier nog niet zo lang) en ik op de bank. Het komt wel eens voor dat de tv, muziek, stilte of dierenslaap verstoord wordt door een hartgronding ‘haaaaaatsjie’ van mijn kant. Ik ben namelijk dol op niezen vol overgave. Shiwa niet. Ze staat dan als een geslagen hond op en loopt weg met haar kop tussen de poten, verwijtend achteromkijkend. De lol van het niezen is er daardoor inmiddels wel afgegaan.

Ik heb mijn hersens gepijnigd: waarom reageert ze zo? Het gaat niet alleen om het plotselinge lawaai, want daar reageert ze niet zo op. Toen viel het kwartje: de vorige eigenaar moet als zij iets deed wat niet mocht boos hebben uitgeroepen: ‘God, Shi!!! Wat heb je nu weer gedaan!’ Waarop zij schuldbewust afdroop. Na twee keer testen was ik er zeker van, haar reactie op ‘God, Shi’ was exact hetzelfde als op ‘Hat-sjie’. Een sneue hond, daar houd ik niet van, maar ik ben toch wel gesteld op mijn niesvrijheid. Maar een negenjarige hond conditioneren en duidelijk maken dat ‘hat-sjie’ niets met stoute Shiwa’s te maken heeft, dat gaat mij boven de pet. Dus heb ik mijzelf maar geconditioneerd. Een nies hier in huis klinkt nu als  ‘Hat-sjoooooo-lalaaaaaaa!’ Shiwa kijkt soms nog wat wantrouwig, maar als ik lang genoeg vrolijk doorzing, haalt ze opgelucht adem. En ik ook, want ik kan weer lekker hard niezen. Mensen die hier geregeld op bezoek komen, doen braaf mee en sommigen doen het zelfs ook elders. Dus als je ooit eens ‘Hat-sjoo-lalaaa’ hoort, weet je één ding zeker: dat is iemand die soapster Shiwa kent (of die haar heel graag wil leren kennen…).