Shiwa soap 28

Het leven valt niet altijd mee voor een hond. Net als je als hond denkt dat je wel weet hoe alles werkt, verandert er weer iets. En staat het leven thuis wekenlang op zijn kop. Oorzaak: twee oren, vier poten, heel veel snorharen, een neus vol korsten en een staart. En we noemen haar Kaiza.

Een tijd geleden bonkte er een poes op het raam. 'Ik moet erin,' mauwde ze. Shiwa en ik zagen haar tegelijkertijd, Shiwa blafte en ik riep: 'Kom maar, Noortje.' Maar poes Noortje kwam daarop meteen uit een andere richting aanlopen, dus had Shiwa gelijk: een onbekende poes. Uitgehongerd. En....hoogzwanger. Ze vertelde dat ze de allerallerliefste poes van de hele wereld was en dat het bovendien voortdurend regende. En dat ze ook lief kon doen tegen andere poezen. En honden, niet te vergeten. Voor honden ging ze niet op de loop want die deden niets.

Sophietje, Noortje, Shiwa en ik gingen in beraad. De poes hield vol. Ze deed buiten heel lief tegen ons allemaal en moest echt NU wat eten en had enorm veel jonge katten in haar buik. Tja. Buren in de wijde omtrek kenden haar niet en de asielen zitten al overvol. En bovendien blijft de moeder daar dan eeuwig zitten. Maar hier één hond, drie volwassen katten en een stuk of vier, vijf kittens? In overleg met de dierenarts werd poes Kaiza meteen gesteriliseerd. En ze mag blijven. Op proef. Eerst apart in een kamertje, in een bench voor een herdershond zodat ze kan herstellen van de operatie.

Shiwa onderzoekt de als hospitaal ingerichte bench enthousiast en keurt het poezenpaleis goed. Sophietje en Noortje keuren het af: hier kan toch geen poes in, die kat moet weg. Bovendien is deze bench veel te groot voor dit huis. Buiten kennismaken was één ding, binnen is het een heel ander verhaal. Grrrrrrr. Shiwa haalt haar hondenschouders op: één poes extra kan nog wel. Mandjes en stoeltjes zijn er immers genoeg en tegen haar doet Kaiza alsof ze haar al jaren kent. Shiwa moet daar heel diep over nadenken maar besluit dat het oké is.

Sophietje en Noortje hanteren een andere tactiek: zij proberen een muur van dodelijk starende poezenblikken te maken waar Kaiza niet doorheen mag. Dat vindt Kaiza de grootst mogelijke onzin. Om de drie poezen op andere gedachten te brengen kijk ik nu al wekenlang elke avond vanaf negen uur tv met een van de twee poezenstoeltjes tussen mijn benen. Daarin ligt Kaiza en dan laat ze twee uur lang haar beste kant zien. Shiwa is aanvankelijk jaloers omdat er veel aandacht naar Kaiza in het stoeltje gaat in plaats van naar haar. Haar hersens kraken: wat doe ik verkeerd, waarom zij wel en ik niet? Na een week weet ze het: het moet door het poezenstoeltje komen. Doelbewust stapt ze op het tweede stoeltje af, propt zich erin en nestelt zich met een diepe zucht aan mijn voeten. Alles komt goed, lijkt ze te denken.