Balspel voor beiden balplezier

30-4-2013

Koen is een witte herder van vier jaar. Sonja is zijn eigenaar en kaart tijdens de cursus aan dat Koen een balspel te serieus neemt. De bal die hij in zijn bek heeft, valt er met geen mogelijkheid uit te krijgen. Hij negeert het commando ‘los’ en klemt zijn kaken stijf op elkaar als Sonja de bal uit zijn bek wil pakken. Ook correcties in de vorm van mopperen, zorgen er niet voor dat hij de bal los laat. Waardoor een balspel voor Sonja in ergernis uitmondt.
Om Koen te motiveren de bal los te laten, is de eerste stap geen strijd aan te gaan. Dat is negatieve aandacht en versterkt het ongewenste gedrag. In plaats daarvan laat Sonja Koen een paar oefeningen doen en geeft hem als beloning de bal.
Als Koen met de bal naar Sonja toe komt lopen, pakt zij de lijn op en houdt ze Koen aan zijn tuig vast. Dan wacht Sonja geduldig tot Koen uit zichzelf (per ongeluk) de bal op de grond laat vallen. Door hem bij zijn tuig vast te houden, belet Sonja hem om de bal weer op te pakken. Door niets te vragen, niets te zeggen, alleen te wachten, ligt de keus bij Koen.
Na minuten lang wachten, laat Koen per ongeluk de bal los. Sonja clickt hem hiervoor en gooit direct een nieuwe bal de andere kant op. Dit herhaalt ze een aantal keer.
Het los laten van de bal gaat steeds sneller. Na twee weken is de boodschap helemaal aangekomen en hoeft Sonja Koen niet meer aan zijn tuig vast te houden. Nu is het tijd om een nieuw woord te koppelen aan het los laten van de bal. Dan kan Sonja het in de toekomst op haar moment aan Koen vragen, zodat een balspel voor hen allebei balplezier is