Puk & Johannes

Vrienschap moet groeien
Schapendoes Johannes en Friese Stabij Puk

Johannes en Puk zaten bij elkaar op de pupcursus. Maar de vriendschap tussen beide honden ontstond pas een jaar later.  

Johannes, een schapendoes van anderhalf jaar en Puk, een Friese Stabij van eveneens anderhalf, zijn sinds enkele maanden de beste maatjes. Maar het duurde wel even voor het zover was. Beide honden zaten als pup in dezelfde groep van de pupcursus bij Akili. Daar hebben ze elkaar voor het eerst gezien en geroken. En hoewel ze tijdens de lessen niet of nauwelijks met elkaar optrokken, hadden ze elkaar heus wel gezien. Dat bleek een jaar later toen Johannes en Puk elkaar tegenkwamen bij een wandelles die Iris georganiseerd had op het Zernike-complex. De honden herkenden elkaar en reageerden prima op elkaar. Een afspraak voor een wandeling met beide honden was snel gemaakt. En zodoende zagen ze elkaar enkele weken later in het bos bij Norg. Puk leek echter niet onder de indruk van de uitnodigingen van Johannes om te spelen. Dat had misschien ook te maken met de rugblessure waar Puk op dat moment last van had. Maar ze gaf duidelijk aan dat ze niet van plan was om hard achter Johannes aan te rennen, hoezeer hij ook om haar heen danste. Het bos was nieuw voor haar en de luchtjes en geurtjes waren interessanter.
Ook tijdens de gezamenlijke wandelingen in de weken erna wees niets erop dat er een hechte vriendschap aan het ontstaan was. Wandelen ging prima, maar de honden gingen hun eigen gang. Totdat ineens bij wandeling nummer vijf in het Quintusbos bij Glimmen de vonk oversloeg. Samen heel hard honderd meter vooruit rennen en samen ook weer heel hard terug. Elkaar zachtjes bijten in de nek, happen naar de staart, over elkaar heen rollen, alles werd uit de kast gehaald. Toen de meeste energie verspeeld was, bleek de vriendschap ook op een rustiger manier ingevuld te kunnen worden. Samen ruiken aan dezelfde grasspriet of paardendrol bleken ook momenten van groot geluk te zijn.
Inmiddels zitten de jonge honden samen op de behendigheidstraining en heeft Johannes al een weekend bij Puk gelogeerd. Het blijken echte maatjes te zijn. Samen rennen is leuk, maar gewoon bij elkaar in de buurt zijn is ook al fijn. ‘Geef het tijd’, zei Iris nadat het in de eerste wandeling niet meteen dikke mik was. En dat bleek een goed advies te zijn. Vriendschap moet groeien. En ook dat gaat volgens de beproefde Akili-methode: stapsgewijs.  

Marleen Aussems
Siep Huizinga